شعر نوجوانان

شعر نوجوانان 1

(1)
بلبل و مور

شعر از: پروین اعتصامی

به کوشش: معصومه احمدی جلفایی

بلبلی از جلوه  گل بی قرار                                                               گشت طربناک به فصل بهار
در چمن آمد غزلی نغز خواند                                                            رقص کنان بال و پری بر فشاند
پهلوی جانان چو بیفکند رخت                                                            مورچه ای دید به پای درخت
خنده کنان گفت: که ای بی خبر!                                                      مور ندیدم چو تو کوته نظر
روز نشاط است  گه کار نیست                                                         وقت غم و توشه ی انبار نیست
مور بدو گفت بدین سان جواب:                                                         غافلی ای عاشق بی صبرو تاب !
روز تو یک روز به پایان رسد                                                               نوبت سرمای زمستان رسد      
همچو من ای دوست سرایی بساز                                                     جایگه توش و نوایی بساز
تو به سخن تکیه کنی من به کار                                                        ما هنر اندوخته ایم و تو عار
گل دو سه روزی است تو را میهمان                                                    می بردش   فتنه ی باد خزان
چون که مهی چند بدین سان گذشت                                                 گشت خریف و گه  جولان گذشت
چهر چمن زرد شد از تند باد                                                             برگ ز گل، غنچه ز گلشن فتاد
دید که هنگام  زمستان شده                                                           موسم هشیاری  مستان شده
خرمنش از برق هوا سوخته                                                              دانه و آذوقه نیندوخته
اندهش از دیده و دل ، نور برد                                                           دست طلب نزد همان مور برد
گفت که در خانه مرا سور نیست                                                       ریزه خور مور به جز مور نیست
رو که در خا نه ی خود بسته ایم                                                        نیست  گه کار  بسی خسته ایم
دانه و قوتی که در انبان ماست                                                         توشه ی سرمای زمستان   ماست