اخلاق اسلامی

 
                   

نویسنده: حمید احمدی جلفایی

                                                           بسم اللّه الرّحمن الرّحيم

آغاز سخن

                   «باطن خود را مزيّن كن به اخلاق جميل
                                                                         كانچه مى ‏ماند به حُسن لا يزال، اين است و بس»

شايد يكى از متداول‏ترين و مشهورترين واژه ‏هاى ارزشى و آرمانى  كه در ميان عموم مردم در سرتاسر اين دنياى پهناور، اعمّ از خواصّ و  عوام، مورد استفاده قرار مى‏ گيرد، واژه «اخلاق» باشد.
 در همه‏ جاى دنيا  و در ابعاد مختلف زندگى بشر، انسان‏ها در انواع ارزيابى‏ هاى خود ـ چه  به صورت فردى و چه اجتماعى ـ از اين واژه، بهره مى ‏گيرند.
 به عنوان  نمونه، عموم مردم، در انواع گزينش‏هايى كه انجام مى ‏دهند، يكى از ملاك‏هاى اصلى  را اخلاق شخص در نظر مى‏ گيرند؛ وقتى به دنبال رفيق مى ‏گردند، سعى  مى ‏كنند شخص با اخلاق و خوش‏ اخلاقى را برگزينند؛ وقتى  مى‏ خواهند با كسى شراكت و يا معامله‏ اى را ترتيب دهند، اشخاص با  اخلاق، در اولويّت هستند؛ وقتى مى‏ خواهند دخترشان را شوهر دهند،  درباره اخلاق او تحقيق مى ‏كنند؛ وقتى مى‏ خواهند زن بگيرند، باز  اخلاق همسر مورد انتخاب، برايشان اهميّت ويژه ‏اى دارد... و  همين‏ گونه در همه ابعاد زندگى بشر، به صورت عمومى، اين موضوع،  فراوان‏تر از هر موضوع ارزشى ديگر، مرتّب به كار گرفته مى‏ شود.
به  جرأت مى‏ توان گفت: درست از زمانى كه بشر، پا در اين عرصه خاكى  نهاده، به نوعى با اين مسئله، به صورت ناخودآگاه درگير بوده و در  سطوح مختلف، درباره آن انديشيده است.

بررسی دعا .1

(1)
بررسی اعتبار متنی و سندی دعای سلامت امام زمان (ع)

حمید احمدی جلفایی

 

پیشگفتار

دعای سلامت امام زمان (ع) در منابع مختلف حدیثی شیعه، با اندکی تفاوت در الفاظ، عمدتاً  به چهار طریق، وارد شده است:
اوّل: کتاب کافی، به نقل از محمّد بن عیسی از صالحان (معصومان). ظاهراً بین کلینی و محمد بن عیسی راویانی وجود دارند که به قرینه، حذف شده اند؛ و آن ها عبارتند از: احمد بن محمد، ابوالحسن علی بن حسن بن علی بن فضال و ابو جعفر محمد بن عیسی یقطینی.
دوّم: کتاب اقبال اثر سید بن طاووس، از جماعتی از اصحاب خود، از جمله ابن ابی قرّه و او به اسنادش از علی بن حسن بن علی بن فضال و او از محمد بن عیسی بن عبید، و او به اسنادش از معصومان (ع).
سوم: کفعمی در المصباح و البلد الامین، بدون سند.
چهارم: کفعمی در البلد الامین، تحت عنوان دعای کنز العرش، به طور مرسل از پیامبر (ص).
با بررسی این طرق، به این نتیجه می رسیم که: دو طریق اول، صحیح هستند، امّا دو طریق، ضعیفند.

پیام

این نسخه، نسخه ی آزمایشی پایگاه است؛ به زودی در نسخه های اصلی آینده، در این شاخه، سلسله مباحث مربوط به اصول و مهارت های سند پژوهی در عرصه ی حدیث، عرضه خواهد شد.

پیام

این نسخه، نسخه ی آزمایشی پایگاه است؛ به زودی در نسخه های اصلی آینده، در این شاخه، سلسله مباحث مربوط به مبانی دانش رجال در مذهب شیعه، عرضه خواهد شد.